Adam Mickiewicz Museum of Literature, Warsaw - Warsaw

alberto carlos bustos caridad

En todo el centro de la ciudad vieja. Con frecuencia cambian las exposiciones y cada domingo hay una tertulia

EJ Natura Edyta Jaszczyszyn

Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza na Rynku Starego Miasta 20 w Warszawie to miejsce godne polecenia. Wizyta tam to nie tylko okazja do poznania twórczości Adama Mickiewicza, ale również do zgłębienia historii polskich pisarzy i poetów. Muzeum oferuje bogatą kolekcję rękopisów, listów i pamiątek, które pozwalają lepiej zrozumieć życie i inspiracje twórców. Oprócz stałych wystaw, często można natknąć się na fascynujące ekspozycje czasowe, prezentujące mniej znane aspekty polskiej literatury. Na taką czasową wystawę trafiłam w połowie września. „Zjawa. Niesamowity Reymont” rozgrywa się na kilku poziomach. Obejrzeć tu można bohaterki i bohaterów powieści „Wampir”, dzieła sztuki: obrazy, rzeźby, historyczne meble, a także audio-wizualne akcenty. Uważam, że artyści i performerzy stworzyli udaną wystawę, która spodoba się nie tylko miłośnikom horrorów. Klimatyczne wnętrza oraz wyjątkowa atmosfera tego miejsca sprawiają, że można przenieść się w czasie i poczuć ducha epoki romantyzmu. To idealne miejsce, by poszerzyć swoją wiedzę i zainspirować się literackim dziedzictwem Polski.

Agata LUCJAG

Wspaniałe doświadczenie,najwyższej klasy przewodnicy: wiedzą + poczucie humoru. Ciekawe historie i eksponaty polecam!

Jerzy G

W Muzeum Literatury na Rynku Starego Miasta byłem pod koniec wakacji w upalny, powszedni dzień. Było pusto i cicho. Do zwiedzania muzeum to dobre warunki. Prawie 2 godz. zeszło mi na poznanie wystawy stałej poświęconej patronowi tego muzeum Adamowi Mickiewiczowi oraz 2 wystaw czasowych. Na parterze do 8.09.2024 była dostępna wystawa zorganizowana w 80. rocznicę Powstania Warszawskiego. Jak na taką okrągłą rocznicę, to dosyć ubogi wydał mi się zbiór rękopisów, dokumentów i fotografii tu pokazanych. Mnie przykuło foto Krystyny Krahelskiej, znane zresztą z Internetu, która przed wojną pozowała do pomnika Syreny autorstwa Ludwiki Nitschowej. Natomiast wystawa czasowa "Zjawa. Niesamowity Reymont" zorganizowana z okazji setnej rocznicy przyznania literackiej nagrody Nobla Władysławowi Reymontowi za powieść "Chłopi", to w najlepszym wypadku nieporozumienie. Propagowanie z tej okazji najgorszej powieści Reymonta "Zjawa" to chyba próba żerowania na zainteresowaniu horrorami części młodych ludzi i nie tylko młodych. W moim odczuciu wystawa ta jest okropna, parę eksponatów i zdjęć można uznać za nieprzyzwoite. Patrzyłem na to wszystko z niesmakiem, choć poglądy mam dość liberalne i różne odstępstwa od typowych zachowań wcale mnie nie rażą. Na tej wystawie spodobał mi się tylko portret Władysława Reymonta autorstwa samego Jacka Malczewskiego z 1905 r. Żeby zobaczyć to dzieło, nie trzeba przychodzić na tę wystawę, bo portret został wypożyczony ze zbiorów Muzeum Narodowego. Pocieszyło mnie trochę, że przez jakieś pół godziny byłem jedynym oglądającym okropieństwa, które nie wiem, czy Władysław Reymont zgodziłby się firmować...
Na szczęście wystawa stała o życiu i twórczości Adama Mickiewicza postawiła mnie do pionu. Dobrze by było, gdyby choć co setny uczeń ją zobaczył, co wydaje się niemożliwe. Z tej wystawy największa nauczka dla mnie jest taka, że zadałem sobie pytanie: po co ten nasz Wieszcz Narodowy pojechał do Konstantynopola, gdzie zmarł prawdopodobnie na cholerę? Nie trzeba się pchać na niebezpieczne, gorące południe i ja się tam nie wybieram...

dom dom

Niewielkie ale urocze muzeum. Stała część ekspozycji poświęcona jest Adamowi Mickiewiczowi. Znajdziemy tu dużo oryginalnych przedmiotów, które posiadał i używał Adam Mickiewicz, jak np. pióro, kuferek podróżny. Oraz wiele innych przedmiotów, które tworzą scenerię opowieści o panu poecie romantycznym i samym romantyzmie, jego czasach i atmosferze. I nawet przesadnie skrzypiąca podłoga przenosi nas w przeszłość. Taki klimat niektórym przypadnie do gustu, innych zniechęci. Mnie przypadł a sama opowieść wciągnęła a czas na chwilę spowolnił.

Zwiedzanie stałej ekspozycji trwa około godzinę. Tłumów nie ma. Na koniec fenomen wyjątkowy: personel, same panie, urzekająco serdeczny. Dostałem tu mnóstwo życzliwości, kompetencji i pomocy podczas zwiedzania. Dziękuję.

gresilatan gresilatan

Mały ale czekamy muzeum Warszawskiej Starówki, który warto odwiedzić. Przepiękna kamienica zewnątrz i w środku.

Laimis Stanislauskas

Nebrangus tik kelis eurus kainuojantis iėjimas i Adomo Mickevičiaus literatūros nedideli muzieju.

Monika Monique

Muzeum trąci myszką. Podłogi skrzypią niemożliwie. Książki i pożółkłe zdjęcia za gablotami. Zero interaktywności. Zero nowoczesności. Podobaly się cytaty wieszcza umieszczone na ścianach. Jeśli się wybierać, to tylko w darmową niedzielę. Na dole wystawa czasowa dotycząca Fredry - lipiec 2023.